Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Αχ Ευρώπη

Γυρίζω σπίτι. Ανοίγω τον υπολογιστή, μπαίνω στο ίντερνετ να διαβάσω κανά νέο. Τι το ήθελα; Άρχισα ένα τρελό παραλήρημα στην κοπέλα μου μέσω skype. Μου δίνει την ιδέα να εκτονωθώ μέσα από το blog. Έχω να γράψω πάρα πολύ καιρό, αν όχι χρόνια! Δε ξέρω καν αν θα μου βγει αυτό που σκέφτομαι, αλλά θα το δούμε στη συνέχεια. Χαίρομαι που σας "συναντώ" ξανά όμως!

Διαβάζω λοιπόν για τη συγκέντρωση στο Σύνταγμα υπέρ της Ευρώπης, της ΕΕ και του ευρώ. Βάζω να δω και κάτι βίντεο. Βλέπω και κάτι φωτογραφίες. Από που να αρχίσω τώρα; Ας ξεκινήσω από τις φωτογραφίες. Άδωνις. Αυτή η μορφή της πολιτικής. Αυτός ο φασίστας, αυτός ο τηλεπωλητής βιβλίων (λες και είναι pretty bra), αυτός που πήγε εκεί που έφτυνε. Αυτός που τον βάλανε να καταστρέψει ότι είχε απομείνει από την υγεία, που ήταν η εύκολη λύση να περάσουν ότι ήθελαν, χωρίς να τον νοιάζει τι θα χρεωθεί. Γιατί θα το καλύψει με την τσιρίδα του στα συστημικά ΜΜΕ. Και δε φτάνει που τον βλέπεις εκεί, βλέπεις και κόσμο να φωτογραφίζεται μαζί του.

Άδωνις, λοιπόν, ΝΔ, Πασοκ, Ποτάμι. Ποιοι άλλοι έχουν καταστρέψει τι χώρα; Αυτοί. Ναι, ξέρω το ποτάμι δεν κυβέρνησε ποτέ, ο Μπόμπολας όμως; Και τώρα τι κάνουν; Κάνουν συγκεντρώσεις για την Ευρώπη. Για να μείνουμε σε αυτή. Ευρώ λένε πάση θυσία. Δηλαδή, να δεχτούμε και τα μέτρα που προτείνανε οι καλοί μας εταίροι; Κι ας κοπούν μισθοί, συντάξεις, αυξηθεί η ανεργία;

Θυμάμαι τότε που ήμουνα μικρός και μπήκαμε στο ευρώ. Όλοι χαιρόντουσαν. Μέχρι που είδανε μισθούς να είναι ίδιοι και οι τιμές τρεις φορές τουλάχιστον πάνω. Το 100αρικό έγινε 1 ευρώ. Δηλαδή 340 δραχμές. Και όλοι έκραζαν. Αλλά τώρα όλοι ευρώ.

Δε λέω να βγούμε από το ευρώ. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι πολύ δραματικά. Αλλά πραγματικά, υπάρχει κάποιος που βλέπει κάποια λύση με αυτή την κατάσταση; Είναι δυνατόν να υπάρχει ένωση που είναι πρώτα οικονομική και μετά πολιτική; Όχι και φυσικά τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε.

Ναι, αλλά κι αν βγούμε θα έχουμε τρεις φορές χειρότερα αποτελέσματα. Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Μπορεί να ζοριστούμε, αλλά μπορεί σε λίγα χρόνια να αλλάξουν τα πράγματα. Πιστέψτε με, εγώ που τα γράφω αυτά, θα έχω τεράστια προσωπική ζημία, αν γίνει κάτι τέτοιο. Δε θα φύγω σε δύο μήνες για μεταπτυχιακό στο εξωτερικό και δε θα κάνω αυτό που θέλω.

Αλλά αξίζει να ζει τόσος κόσμος κάτω από τα όρια της φτώχειας για ένα νομισματικό φετίχ;

Δεν υποστηρίζω να πάμε και να πούμε βγαίνουμε απέξω. Αλλά δε μπορώ να δεχτώ ότι θα είμαστε για πολύ καιρό ακόμα τα σκυλάκια τους, για να μην το πω αλλιώς...

Δε ξέρω που θα το πάει αυτή η κυβέρνηση, δε ξέρω αν θα γίνει ή όχι σαν τις προηγούμενες. Αλλά δε μπορώ να δεχτώ ότι αυτοί που μέχρι πριν λίγους μήνες κυβερνούσαν επί δεκαετίες και κατέστρεφαν μέρα με τη μέρα τη χώρα, εδώ και πέντε μήνες έχουν ξεσπαθώσει και θέλουν να τη σώσουν από τον "κομουνιστικό" εχθρό.

Και υπάρχουν ακόμα κάποιοι που τους υποστηρίζουν...



Υ.Γ: Οι σφυρίχτρες είναι για τα καρναβάλια... Το πιάσατε το υπονοούμενο!
Υ.Γ.2: Άθλιο γράψιμο... πέρασε καιρός!!!

2 σχόλια:

Νίνα είπε...

Στον απόηχο ενός καυτού Ιουλίου και λίγο πριν μας αποχαιρετήσει ένα κλεμμένο καλοκαίρι,σπαταλώντας ατελείωτες ώρες με σκοπό την ενημέρωση για την πορεία της χώρας και της Ευρώπηγς γενικότερα έχω καταλήξει σε δυο συμπεράσματα.
1)Το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας είναι διεφθαρμένο όσο δεν πάει άλλο,είναι κατώτερο των αναγκών που έχει η χώρα αυτή την περίοδο και προκλητικά οικονομικά εξασφαλισμένο όταν ο λαός που το εκλέγει έχει πλεόν σοβαρά προβλήματα βιοπορισμού.Από τις ιστορικές μου γνώσεις όλο αυτό οδεύει σε μια άσχημη μελλοντική «εξέγερση» πολιτικου και κοινωνικού χαρακτήρα.
2)Η Ευρώπη δεν έχει λαμπρό μέλλον...για να γίνω πιο ακριβής η Ευρωπαϊκή ένωση μπάζει νερά και αυτό γίνεται από το 2009,ολοένα και βουλιάζει το πλοίο και σε λίγο θα πάει στον πάτο.
Αυτό το έτος και το επόμενο θα το μελετούν τα παιδιά μας στα βιβλία της ιστορίας κάποτε και εμείς έχουμε την ελάχιστη υποχρέωση να διαφυλάξουμε μια χώρα.Μια χώρα που την σπαταλούν χρόνια τώρα οι έξω και οι μέσα και εμείς είμαστε θεατές.Στο τέλος όμως της παράστασης έρχεται η κρίση του κοινού.Παλαμάκια ή γίουχα;

ο παρατηρητης είπε...

να διαβαζεις μονο χαρουμενα πραγματα και μονο νεες δουλειες για να εχεις κουραγιο