Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Η μαύρη μέρα της ιστορίας

Μαύρη μέρα που έγραψε και η Κατερίνα από κάτω. Εκτός από τους θρησκευτικούς λόγους και για ιστορικούς. Δυστυχώς κατάλοιπα υπάρχουν ακόμα και όπως δείχνουν τα πράγματα, ακροδεξιά-φασιστικά στοιχεία αποκτάνε όλο και περισσότερη δύναμη. Βλέπε Φιλανδία. Άλλωστε τέτοιες καταστάσεις κρίσης ευνοούν νοοτροπίες που βασίζονται στη δημιουργία φόβου για το διαφορετικό.

Το χειρότερο που είδα σήμερα ήταν ότι πηγαίνοντας να πάρω εφημερίδα για τον πατέρα μου ήταν η εφημερίδα "στόχος" που είχε μια φωτογραφία του Παπαδόπουλου και έγραφε "Που σαι Παπαδόπουλε... Για σένα μιλάει ο Ντουνιάς".

Τι να πει κανείς;

2 σχόλια:

Αγγελική είπε...

Λοιπόν το τελευταίο καιρό γύρω μου ακούγονται διάφορες συζητήσεις για "πραξικοπήματα", "στρατιωτικές παρεμβασεις","χούντα" κτλ.. κένες λέξεις σημερα... Είναι αλήθεια πως η άκρα δεξιά δυναμώνει μέρα με την μέρα.. δεν μπορούμε ντ αρνηθούμε. Η ιστορία επαναλαμβάνεται τρόπον τινά.. αλλά η κοινωνία δ είναι ένας δοκιμαστικός σωλήνας δεν μπορούν να επαναληφτούν κάποιες παρελθοντικές καταστάσεις. Τι εννοώ...ας δούμε τ πιο τρανταχτά παραδείγματα ολοκληρωτικών καθεστώτων της ιστοριας....Γερμανια-Χιτλερ, Ιταλια-Μουσολινι, Ισπανία-Φράνκο...και στις 3 περιπτωσεις έιχαμε μια κοινωνία υπο διάλυση, τεράστια οικονομικά προβληματα, ένα πολικό συστημα π δ ανταποκρίνονταν στην λαϊκή βούληση ...χμμ γνωστό τ σκηνικό έτσι δ είναι...? και στις 3 περιπτωσεις 3 στρατιωτικοι, γερα χωμενοι στην εξουσία την κατάλαβαν, η μάλλον την κατέλυσαν και εγκαθίδρυσαν τ ολοκληρωτικά πολιτεύματα τους...αλλά αν δούμε πίσω από τους μύθους και την ημιμαθεια τη πραγματικη ιστορια τοσο ο Χίτλερ όσο και ο Μουσολίνι κατέλαβαν την εξουσία νομίμως. Τους δόθηκε η εξουσία τόσο από Χίντεμπουργκ όσο και από τ Βιτόριο Εμμανουελε, στον Χίτλερ κ τ Μουσολινι αντιστοιχα...τωρα για τ Φρανκο μπερδεμενη η ιστορια... Αυτό π θέλω ν πω είναι πως μεσα στην κοινωνικη αναταραχη κ την διάλυση τ κράτους ο εθνικισμός είναι μια κοινη προσφορη ιδεολογια και μια καλή πηγή δαιμονοποιησης όλων των δεινων π συμβαίνουν σ ενα έθνος. Αυτοι τ εκμεταλευτικαν και με τη βοήθεια στ στρατού δημιούργησαν απλά ένα χάος π τους έδωσε τη δύναμη ν εξουσιάζουν τ λαο—ο λάος συναινούσε εν μέρη- , έτσι αφού είδαν οι ανώτεροι(Χίντεμπουργκ, Εμμανουέλε) πως υπάρχει κάποιος ν καναλιζάρει τ λαό τούς έδωσαν την εξουσία...Η ελληνική περίπτωση τ 1967-74 είναι μια πολύ διαφορετική περίπτωση και δ συμπίπτει-τουλάχιστον τ συμπτώματα της με την ευρωπαικη περιπτωση . Η ελλάδα την περιοδο 1949-67 έφερε τα στιγματα και τους διαχωρισμους του εμφυλιου, δ υπηρχαν ολοι οι πολιτικοι πολοι…η δεξια κυριαρχουσε τα κεντρο φυτοζωούσε και η αριστερα ήταν πρανομη…και ν μη σχολιασουμε το τριγωνο της εξουσιας στην ελλαδα τοτε…Βασιλιας-Στρατος-Αμερικανικη Πρεσβεια…αυτοι έκανα κουμαντο…. Άπλα οι εκλογες και η Βουλη ηταν τυφλά πειθεινια όργανα της εξουσίας….και μέσα σ ένα πλαίσιο όπου ο βασιλιάς ανέβαζε και κατέβαζε πρωθυπουργούς με τη συναίνεση πάντα του state department μπούμε ν καταλάβουμε την ισχυροποίηση του στρατού και το γεγονός πως προχώρησε σε πραξικόπημα, το όποιο ετοιμάζονταν και από τα βασιλιά παράλληλα….. σ αυτή τη περίπτωση ο εθνικισμός δ ήταν η αίτια της ανατροπής τα «δημοκρατικού» πολιτεύματος αλλά ο στρατός που συνδέεται με το γνωστό τρίπτυχο πατρίς θρησκεία οικογένεια…μονό από αυτή την άποψη ν πω ελληνικός εθνικισμός….την εποχή π μιλάμε ο εθνικισμός είχε τεθεί σε κατάσταση νάρκης προκειμένου ν ξεπεραστούν οι διαχωρισμοί εθνικόφρων και μη π ήταν η ΚΥΡΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΜΗ της χωράς μας….

Αγγελική είπε...

Λοιπόν πίσω στο θέμα μας….Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα βρήκαν πρόσφορο έδαφος…έδαφος π σήμερα παρουσιάζει ομοιότητες με σήμερα…άλλα υπάρχει μια ουσιώδης διάφορα…..ο στρατός δ παίζει πλέον κανένα ρόλο σε καμία χωρά της Ευρώπης…όπου είτε έχει αποκρατικοποιηθεί είτε και όμως κρατικοδίαιτος (βλ. Ελλάδα) έχει τα μαύρα του τα χαλιά και δ μπορεί ν συντηρηθεί όποτε δ μπορεί ν επαναληφτεί … ‘Η έστω worst case scenario και ν γίνει κάτι τέτοιο δ θα υπήρχε κινητοποίηση από τα κόσμο αφ ενός λόγω της εμπειρίας των παλαιοτέρων γενεών αφ έτερο οι πιο νέοι θα βάλουν τα γέλια…άσε π και ν πάει ν κάνει κάτι τέτοιο ο στρατός αυτοί τα κράτους φοβούμενοι την ακεραιότητα των πισινών τους θα βρουν τρέπουν ν τα καταστείλουν…. Αναφορικά με τη άνοδο της άκρας δεξιά σήμερα, έχω ν πω πως ο κόσμος στρέφεται προς αυτή ως ένα έσχατο καταφύγιο εθνικής συνείδησης …ζει σε μια κοινωνία της παγκοσμιοποίησης έχει χάσει την επαφή μ τ με «πατριωτικό» στοιχειό, άσε π μ αυτά π βλέπει γύρω του με τους μετανάστες και την αύξηση της εγκληματικότητας είναι αρκετά λογικό ν κάνει πιο δεξιές σκέψεις…. Δ επικροτώ τη κατάσταση αυτή ….πολλοί απλά δ καταλαβαίνουν…..αλλά πόσες φόρες έχουμε όλοι ακούσει πως «οι μετανάστες μας κλέβουν τις δουλείες», εγώ απλά απαντώ πως ο ελληνικός πισινός είναι βολεμένος στ γραφείο και δ πάει ν δουλέψει στη χωράφι κ τα οικοδομή όπου θα πάει ο μετανάστης. Κακώς πρέπει ο ελληνικός πισινός να πονέσει για ν καταλάβει την αξία της δουλείας…. Αλλά η μικροαστική αυτή λογική είναι που κυριαρχεί, τώρα, προφανώς αυτός π εξυμνεί τα Παπαδόπουλο δ ξέρω τα ληγμένα έχει πάρει αλλά τι ν τα κάνεις ελευθερία λογού έχουμε….Θέλω όμως να επισημάνω, πως την περίοδο 1967-1974 παρά την διεθνή απομόνωση π μας επιβλήθηκε, οικονομικά οι πραξικοπηματίες βελτίωσαν κάπως την οικονομική ζωή της χωράς, όχι μονό μέσω των εγγειοβελτιωτικών έργων π έγιναν αλλά με και μέσω των Ξένων Άμεσων Επενδύσεων ειδικά στ τομέα τα τουρισμού… τέσπα πολλά είπα, απλά εν κατακλείδι ο εθνικισμός ευδοκιμεί σε τέτοιες καταστάσεις και στ μέλλον να περιμένουμε τα χειρότερα ...παράδειγμα η έξαρση των skinheads/--κοινώς νεοναζί--- στην Ρωσία….
ΥΓ: δεν είναι απόλυτα αυτά που αναφέρω και σαν παράδειγμα εξαίρεσης χρησιμοποιώ τ κίνημα τα Φρανσουά Λε Ροκ στην Γάλλια την εποχή περίπου με τ Μουσολίνι τ όποιο έγινε στ πρότυπα τα ιταλικού κινήματος αλλά απέτυχε παταγωδώς λογω της εμπειρίας της Γαλλ. Επανάστασης…
ΥΓ 2: Σορι για τα μέγεθος τα σχολίου μου απλά είναι ένα ιδιαίτερο θέμα για κουβέντα